Jak czytać fakturę za prąd w firmie: pozycja po pozycji
Faktura za prąd w firmie wygląda na skomplikowaną, ale składa się z dwóch prostych części: za samą energię i za jej dostarczenie. Pokazujemy, co oznacza każda pozycja i od czego zacząć, żeby sprawdzić, czy firma przepłaca.
Dwie części rachunku: sprzedaż i dystrybucja
Sprzedaż energii rozlicza sprzedawca, którego firma może dowolnie wybrać. Dystrybucję, czyli dostarczenie energii przez sieć, zawsze rozlicza lokalny operator: Tauron Dystrybucja, PGE Dystrybucja, Enea Operator, Energa-Operator albo Stoen Operator.
Jeśli firma ma umowę kompleksową, obie części są na jednej fakturze. Jeśli rozdzieloną, przychodzą dwie faktury: od sprzedawcy i od operatora. Do analizy potrzebne są obie.
Część sprzedażowa: co tu jest
- Energia czynna: ilość energii w kWh lub MWh pomnożona przez cenę. Gdy firma ma taryfę strefową, cena i ilość są podane osobno dla każdej strefy (np. szczyt i poza szczytem).
- Cena za energię: najważniejsza liczba na fakturze. Bywa podana za kWh, wtedy trzeba ją pomnożyć przez 1000, żeby mieć cenę za MWh.
- Opłata handlowa: stała kwota co miesiąc za każdy punkt poboru, niezależna od zużycia.
- Okres rozliczeniowy: od kiedy do kiedy liczono zużycie. Potrzebny, żeby porównać cenę ze średnią z giełdy z tych samych miesięcy.
Część dystrybucyjna: co tu jest
Stawki za dystrybucję zatwierdza URE w taryfach operatorów. Na fakturze zwykle są:
- składnik stały i zmienny stawki sieciowej,
- stawka jakościowa,
- opłata abonamentowa,
- opłata mocowa (więcej: kategorie K1–K4),
- opłata OZE i opłata kogeneracyjna.
Na fakturze dystrybucyjnej jest też symbol taryfy, np. C11, C21, B21, numer punktu poboru (PPE) i dane licznika. Te pozycje sprawdzamy w pełnej analizie, bo w zakładach właśnie tu często jest najwięcej do odzyskania.
Od czego zacząć: 3 liczby
- Cena energii za MWh z części sprzedażowej.
- Zużycie w okresie rozliczeniowym, w MWh.
- Średnia cena z giełdy z tych samych miesięcy (znajdą ją Państwo na naszej stronie ceny energii).
Różnica między ceną z faktury a średnią z giełdy to narzut sprzedawcy. Pomnożony przez roczne zużycie pokazuje, ile firma płaci ponad cenę rynkową. Szczegóły: ile firma płaci ponad giełdę.
Na co uważać
- Faktury szacunkowe i korekty: pokazują zużycie prognozowane albo przeliczone. Do analizy najlepsze są faktury rozliczeniowe.
- Kilka punktów poboru: każdy ma własną fakturę albo osobną część na wspólnej fakturze. Trzeba liczyć każdy osobno.
- Ceny netto i brutto: porównujemy zawsze netto, bez VAT i akcyzy.
Nie chcą Państwo liczyć sami? Wgrają Państwo ostatnią fakturę, a strona od razu odczyta cenę i pokaże narzut.
Doradcy ds. kosztów energii w Eneit. Na co dzień analizujemy faktury firm z całej Polski i prowadzimy zmiany sprzedawcy prądu.